[ آ ] آخر الصّكّ . اخر چك و سند . ابن الرومى پيش از همه بدان تمثّل جسته و در شعر خود آورده است و گفته : لك وجه كآخر الصّكّ فيه * لمحات كثيرة من رجال كخطوط الشهود مشتبهات * معلمات أن لست بابن حلال يعنى : رخسار تو مانند پايان سند و قباله‌ها - كه نشانه‌هاى بسيار از مردانى در آن باشد - خطوطى دارد به هم ماننده از شاهدان و گواهان ، و همگى آگهى مىدهند كه تو حلال‌زاده نيستى « 1 » . آذان الهموم - اذن الحائط . آنية النّحل . زبير بن بكّار با ذكر سند گويد كه مصعب بن زبير را به جهت جود و بخشش وى ، آنية النحل [ - ظرف شهد و انگبين ] مىگفتند . او نيكوترين و دلاورترين و بخشنده‌ترين مردمان بود . عبد الملك مروان دربارهء او گفته : او سرورى ارجمند بود . و يكى از بزرگان دربارهء قتل او گفته : فلا تحسب السلطان عارا عقابه * و لا ذلّه عند الحفائظ و الأصل فقد قتل السطان عمرا و مصعبا * قريعى قريش و اللّذين هما مثلى عماد بنى العاص الرفيع عماده * و قرم بنى العوّام آنية النّحل يعنى : كيفر دادن سلطان را - كه بزرگان و دارندگان حميّت و اصل را خوار مىدارد - [ بر خويشتن ] ننگ مشمار .

--> ( 1 ) - به ياد مىآورد آيهء : « يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ » را ( مترجم ) كه از اين پس همه جا با حرف « م » نشان داده خواهد شد .