مشتمل برنامهء مبسوطى است كه مؤلف در ايام گرفتارى در نزد سلطان شاه برادر علاء الدين تكش خوارزمشاه نوشته ، اين نامه كه علاوه بر جنبهء تاريخى يكى از شاهكارهاى ادبى بهاء الدين محمد بغدادى و بنا بگفتهء محمد عوفى در لباب الألباب بهتر از هزار دفتر است « 1 » متأسفانه مانند ديگر مندرجات نسخهء پاريس دستخوش سهو و خطا و تصرفات نارواى كاتب گرديده و با همه رنجى كه در تصحيح آن برده شده ( و حواشى بدان گواهى مىدهد ) تصحيح بعض قسمت‌هاى آن ممكن نگشت . * * * در پايان سخن از خداوندان دانش و فرهنگ درخواست مىكند كه چون بعيب و خطاها كه اين نسخه ( با همه احتياط و دقتى كه در ترتيب و تصحيح آن شده است ) از آن مبرا نخواهد بود برخورند ، كريمانه درگذرند و بر اين بندهء ناچيز خرده نگيرند كه نقصان و عجز لازمهء ذات آدمى است * و آنكس كه ناقص است مصون نيست از خطا 20 اسفند ماه 1315 شمسى هجرى - احمد بهمنيار

--> ( 1 ) از اين نامه چنان كه از تعليقات استاد معظم آقاى محمد قزوينى مستفاد مىشود نسخهء بنام ( الرسالة الحبسية ) در كتابخانهء ليدن محفوظ است ، و نگارنده در صدد است كه نسخهء آن را بوسائل ممكن بدست آورد و بتعليقات و توضيحات مربوط بدين مجموعه ( كه انشاء اللّه در مجلدى جداگانه طبع و بدارندگان اين كتاب مجانا داده خواهد شد ) منضم سازد . ( يادداشت ) در اين مقدمه در صفحهء يج سطر 7 ( صداقت ) غلط و ( صدق ) صحيح است و در صفحهء يه سطر اول ( مىشود ) غلط و ( مىشو ) صحيح است . ( يادداشت ديگر ) در صفحه 359 سطر 15 - اصل بيت كه باعشى منسوب مىباشد چنين است : عودت كند عادة فاصبر لها * اغفر لجاهلها و روّ سجالها