جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

679

تحفة الملوك ( فارسى )

خلاف طبع است در آن باشد ببيند ، و تنفس در آن در حال آشاميدن ننمايد كه شايد آب در پرده‌اى كه بر دهن حلقوم كشيده شده است و در حال تنفس باز مىشود داخل گردد و طبيعت مشغول به دفع آن گردد و آب را بر او ناگوار گرداند و شايد كه منجر به هلاكت شود ، و در حال طعام خوردن چون‌كه دفع آن اعسر است زودتر به هلاكت مىرسد ، و حفظ اسفل ظرف را بنمايد تا آن‌كه ترشح بر رخت او نكند و موجب تلوّث آن نگردد ، و از پهلوى گوشهء كوزه و موضع شكستهء آن نياشامد كه محل كثافت و نشستن و آشاميدن شيطان است ، و بعد از فراغ ، حمد و ثناى خداوند به مثل گفتن « الحمد للّه الذى سقانا عذبا و زلالا و لم يسقنا ملحا اجاجا و لم يؤاخذ بذنوبنا » « 1 » و ذكر و ياد جناب امام حسين عليه السّلام را بنمايد و لعن بر قاتلين آن جناب بكند كه خداوند مىنويسد از براى او صد هزار حسنه و برمىدارد از آن صد هزار سيئه و بلند مىنمايد از براى او صد هزار درجه و گويا كه آزاد نموده است صد هزار بنده و خداوند او را محشور مىنمايد در روز قيامت با خنكى دل او « 2 » ، و طلب بركت و شفا از سؤر مؤمنين و صلحا خصوصا پيران و بزرگان ايشان بنمايد ؛ چون‌كه در حديث است كه سؤر مؤمن شفا است « 3 » ، و در حديث ديگر شفاى از هفتاد درد است « 4 » ، و هرگاه كه آب بر آن عرض نموده شود رد نكند كه رد كرامت است ، بلكه بياشامد و هرچند كه قليل باشد ، و هرگاه كه بر جماعتى دوران نموده بشود پس از طرف يمين بگردانند و هم‌چنين غير آب را . اين است آداب رعيت‌دارى بدن در غذا و أكل و شرب آن . و چون‌كه حالت غذا خوردن از حالات مشتركه ميان جهل و عقل بود و از جملهء حالاتى است كه خاص به جزء حيوانى انسان است و در بادى الرّاى به نظر مىآمد كه آثار عقل را در آن مدخلى نمىباشد لهذا متعرض طول و بسط آن شديم تا آن‌كه معلوم شود كه هركس از اهل عقل و نور خداوند است آثار عقل و نور خدا را در همه حالات مىتواند كه به كار ببرد

--> ( 1 ) . همان ، ص 384 ، ح 2 . ( 2 ) . همان ، ص 391 ، باب النوادر ، ح 6 . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 25 ، ص 263 ، باب 18 ، ح 3 . ( 4 ) . صدوق ، ثواب الاعمال ، مكتبه الصدوق ، ص 181 ، ح 2 .