طرف كه خواهد بردارد و بخورد ، و در حال جنابت نخورد كه مورث فقر است ، و از ميان و بالاى ظرف ايضا نخورد كه مزيد بركت است ، و سبزى را در سفره حاضر كنند كه موجب حضور ملائكه و طرد شياطين و زينت خانچه است ، و سركه را ايضا حاضر كنند كه مزيل فقر و محكم‌كنندهء ذهن و زيادكنندهء عقل و ساكن‌كنندهء صفرا و سودا و نوردهندهء دل است و محبوب‌ترين نان خورش‌ها به سوى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله بوده است ، و طعام بسيار گرم را واگذارد تا سرد شود كه بركت آن بيشتر و لذّت آن اكمل و هضم ان اصلح و فساد آن كمتر است ، خصوصا در فصل تابستان ، و فوت در آن ندمد ، و نان را بسيار اكرام نمايد و ظرف بر روى آن نگذارد و چيز بر روى آن نريزد و دست را به آن نمالد و با وجود آن انتظار چيز ديگر نكشد ، بلكه اگر خوراك غير از آن است آن را حاضر نسازد ، و به دست بشكند و به كارد و امثال آن نبرد و پاره نكند ، و خمير را بگذارد تا خوب مختمر بشود ، و قرص نان را كوچك كند ؛ چون‌كه با هر قرصى يك نوع بركتى است ، و شكسته را اول بخورد ، و بدون اشتها قرص صحيح را نشكند كه بركت آن زايل مىشود ، و در حال خوردن ، التفات به اطراف ننمايد ، و نان جو را بخورد كه آن قوت انبيا و طعام ابرار است ، و مروى است از جناب امام رضا عليه السّلام كه فرمودند كه هيچ پيغمبرى نبوده است مگر اين‌كه دعا نموده است از براى خورنده شعير و طلب بركت از براى آن نموده است ، و داخل نمىشود در هيچ شكمى مگر اين‌كه بيرون مىنمايد از آن هر دردى را ، و ايضا فرموده‌اند كه فضل جو بر گندم مثل فضل ما است بر ساير مردمان « 1 » ، و طعام را با وجود قدرت و وسعت ، خوب و نيكو و پاكيزه بسازد كه عيب ندارد و موجب اسراف نمىشود . و مروى است از جناب امام جعفر صادق عليه السّلام كه سه چيز است كه محاسبهء با مؤمن بر آن نمىشود : طعامى كه مىخورد و رختى كه مىپوشد و زن صالحه‌اى كه او را معاونت مىنمايد و تحصين فرج خود را به او مىكند ، و ميوه را در خوردن مقدم بر غير آن بدارد ، به جهت لطافت و سرعت استحالت آن . پس اگر بعد از غذاى غليظه بخورد هرآينه موجب فساد خود و آن مىگردد . و فرمودهء خداوند كه وَ فاكِهَةٍ مِمَّا

--> ( 1 ) . همان ، ص 304 ، ح 1 .