ده روز بود . در اول ذى الحجهء همين سال وفات يافت ، و [ او را ] بدمشق دفن كردند . [ 13 ] - خلافت ابراهيم بن وليد در سنهء عشرين و مائه با ابراهيم بن وليد بيعت كردند ، و مدت ملك او هفتاد روز بود . گروهى از بيعت او ابا كردند ، و كار او مستقيم نشد و فتنه و اضطراب باديد آمد . بعد از آن مروان بن محمد بن مروان از آذربايجان با لشكر تمام بيامد و ابراهيم را خلع كرد . [ 14 ] - خلافت مروان حمار مروان آخر خلفاى بنى اميه است ، مردى دلير و داهى بود ، او را جعدى و حمار خوانند . پنج سال و نه روز خلافت كرد ، و ذى الحجه سنهء اثنى و ثلثين و مائه بر دست عبد اللّه سفاح كشته شد . و در ايام او عبد اللّه بن معاوية بن عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب بكوفه خروج كرد ، و ميان او و ميان امير كوفه چند حرب اتّفاق افتاد . و عاقبت از امير كوفه امان ستد . و بعد از آن جمعى از بنى هاشم به دو پيوستند ، و حلوان و همدان و رى و قم و كاشان مستخلص كرد . و مدّتى بدين حال بماند ، تا آنگاه [ كه ] ابو مسلم قوّت گرفت و او را بكشت و دولت عباسيان آشكار شد . و هم در ايام [ او ] ابو مسلم به خراسان خروج كرد ، و روز عيد جامه‌اى سياه [ 116 ر ] پوشيده بنام ابراهيم خطبه كرد . و او را ابراهيم امام گفتندى . و ابو مسلم سرّاجى كردى و نام او عبد الرحمن بود ، دوستى بنى هاشم در دلش افتاد . محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس روزى او را بديد ، گفت درين جوان مىبينم كه بانى دولت ما خواهد بودن . و چون ضعف بر وى مستولى شد ، گفت اجل من نزديك رسيد ، و خلافت نزديك است كه بخاندان ما منتقل شود . اگر مرا وفات رسيده باشد ، اين كار بپسرم ابراهيم حوالت كردم و اگر او را واقعه‌اى