* 373 * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم اى همه هستى ز تو پيدا شده * خاك ضعيف از تو توانا شده خاك‌نشين علمت كائنات * ما به تو قائم چو تو قائم به ذات آنكه تغيّر نپذيرد تويى * و آنكه نمردست و نميرد تويى هركه نه گويا به « 1 » تو خاموش به * و آنچه نه ياد تو فراموش به چارهء ما ساز كه بىياوريم * گر تو برانى به كه روى آوريم « 2 » لمولانا كمال الدّين خواجو [ ى ] كرمانى اين شاه أبطحى كه سليمان گداى اوست * تعظيم مروه و عرفات از صفاى اوست « 3 » ندانم كه راست ؟ گفت با من دوستى دوش اى پسر * كز على تا كى زنى جوش اى پسر خواستم گفتن كه انسان « 4 » بهر اوست * باز عقلم گفت خاموش اى پسر دشمن بد را مده تعليم نيك * تا بود در جهل مدهوش اى پسر ملك الشعراء ظهير فاريابى شاها أساس ملك به تو استوار باد * عمر تو همچو دور فلك پايدار باد * 374 * گر در ممالك تو پريشانى بود * در زلف لعبتان ختا « 5 » و تتار باد صيت تو تا بساط زمين زندگى كند * بر أبلق زمانه به سرعت سوار باد

--> ( 1 ) گويايه . ( 2 ) ر . ك ديوان خمسه نظامى ، مخزن الاسرار ص 37 إلى 39 چاپ دكتر ثروتيان با تفاوت در متن . ( 3 ) ر . ك ديوان اشعار خواجوى كرمانى به تصحيح احمد سهيلى خوانسارى ص 128 با كاربرد آن به‌جاى . اين . ( 4 ) اينان هم خوانده مىشود . ( 5 ) خطا در متن .