يزيد و تارة ينقص و نور المعرفة كالشّمس لا ينقص و لا يزيد و لا يزول باللّيل و لا بالنّهار أبدا « 1 » و شمّة من المعرفة خير من كثير العمل . و أعرف النّاس بنفسه من لم يعرف . هرچه آواز « 2 » و نقش « 3 » آوازه‌ست * خانه‌شان از برون دروازه‌ست كبريا را سر خلايق نيست * زحمت آنجا مبر كه لايق نيست راه تحقيق را ز غول مپرس * خبر از پير بو الفضول مپرس مرده دان هم شريف و هم خس را * كو كسى كو كسى بود كس را راحتى نيست روح را از كس * سلوت روح خلوت آمد و بس « 4 » ملك عالم نگين تنهاييست * مرد تنها نشان زيبايست * 264 * دعا [ ء ] لدفع « 5 » الكرب اللّهمّ إنّى عبدك و إبن عبدك و إبن أمتك ناصيتى بيدك قاض فىّ حكمك « 6 » نافذ فىّ قضاؤك أسألك ، اللّهمّ بكلّ إسم هولك سمّيت به نفسك أو علّمته أحدا من خلقك أو أنزلته فى كتابك أو إستأثرت به فى علم الغيب عندك أن تجعل القرآن العظيم ، ربيع قلبى و نور صدرى و جلا [ ء ] حزنى و ذهاب همّى . هذا خطّ المولى الإمام الشّيخ الهمام صفوة زوّار بيت اللّه الحرام شمس الملّة و الدّين محمّد بن الشّيخ السّعيد فخر الأمّة أبى بكر بن الكمال الشبانكاره من كتاب الحجّة فى بيان المحجّة قال الإمام الحافظ ، الحجّة ، قوام السّنّة ، موفّق الدّين أبى القاسم إسمعيل بن « 7 » محمّد

--> ( 1 ) ابدآ . ( 2 ) آروى الف دوم : اوآز . ( 3 ) واو در اين موضع زايد است . ( 4 ) و بس در حاشيه نوشته شده است . ( 5 ) لدفع . ( 6 ) در اين موضع كلمه عدل را آورده است و روى آن خط كشيده است و باتوجه به متن زايد است . ( 7 ) ابن .