شمس الدين محمد كوسج
3
برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى )
كتاب برزونامه به نام خداوند كون و مكان * خداى زمين [ و ] خداى زمان خداوند ما و نه مانند ما * خداوند روزىده رهنما خدايى كه چرخ روان آفريد * مكان [ و ] زمين و زمان آفريد خدايى كه بر بندگان پادشاست * خدايى كه روزىده رهنماست خداوند هست و خداوند نيست * همه بندگانيم و ايزد يكىست كه او برتر است از زمان و مكان * به دو كى رسد بندگان را گمان در حق خواجهء صحابه محمّد رسولش به هردو سراى * كه بگزيدش از خلق عالم خداى محمّد كه ايزد ورا برگزيد * ابا او بسى كرد گفت و شنيد همى تا بود اين جهان را بقا * درود و ثنا باد بر مصطفى ابر آل و اصحاب و ياران او * در احكام دين جانسپاران او « 1 »
--> ( 1 ) . بيتهاى 1 - 10 فقط در دستنويس اساس ( ك ) آمده است .