ابو اسحق گفت اگر اين سخن كه تو گفتى مجرمان اوّل گفتندى همه را مىبخشيدم . اكنون اين جماعت بقية السّيف را كه مانده‌اند عفو فرمودم و از جادهء غضب انحراف نمودم . ادب ديگر آنكه چون گناهكارى به گناه خويش معترف گردد و به عذر آن مشغول گشته طلب عفو كند عذر آن بپذير . و هيچ گناه را چنان مدان كه جزاى آن زيادت از عذر آن و طلب عفو باشد . بيت هر آن‌كس كه پوزش نمايد گناه * تو بپذير و عذر گناهش مخواه ادب ديگر آنكه قضاى حاجت نيازمند بر خويش لازم دانسته ظنّ او را در حقّ خويش خلاف مساز . چه گفته‌اند حاجتمندى دوم اسيرى است و بر اسيران رحمت واجب . و اگر قدرت بر قضاى حاجت آن نيازمند نداشته باشى به طريق تواضع و سخن خوش او را روان دار و على قدر الامكان رعايت رسمى به‌جا آر . ادب ديگر آنكه چون قضاى حاجت بر خود واجب گردانيدى و ترا موصوف شدن به اين صفت و اين دولت ميسّر شد حاجت هركس چنانچه سزاى