حكما گفته‌اند از ترويج چند نوع از نسا حذر بايد كرد : اوّل زنى كه او را اولاد بسيار باشد . چه البتّه بىاختيار شفقت نموده مال شوهر را بر ايشان بذل كند . دوم زنى كه متموّله بود . چه به سبب وجود مال ممنون منّت و محكوم حكم او بايد بود . سيّم زنى را كه پيش ازين شوهرى محتشمتر ازين كس بوده باشد . چه پيوسته تكبّر كند و افتخار بر شوهر اوّل و استنكاف از شوهر ثانى نمايد . چهارم زنى جميله كه بداصل و بىنسب بود . چه البتّه اصل بد او سبب ارتكاب بر قبايح گردد ، و تشبيه كرده‌اند چنين زنى را به سبزه كه در مستراح روييده باشد ، و لذلك قال النّبى عليه السّلام : « ايّاكم و خضراء الدّمن » ، يعنى بر شما باد كه از سبزهء در مستراح روييده دور باشيد . و هركس كه به شرايط سياست زنان و بر ارتكاب بر احوال مذكوره قيام نتواند نمود عزوبت و مجرّدى اولى . چه فساد مخالطت با زنان با سوء انتظام مستتبع آفات نامتناهى است كه يكى از ان قصد زن به هلاكت شوهر است و قصد شوهر به هلاكت زن . امّا مجموع اين شرايط و اين احوال و جميع اين قواعد و اين اقوال متعلّق به مردم اوسط النّاس . چه ملوك و ارباب و احتشام را چون زنان نسبت با ايشان به طريق مماليك باشند ارتكاب بر بعضى ازين شرايط واجب ، و اين جماعت را مقصود كلّ از كثرت تزويج تكثير نسل و تناسل ، و از ان اكابر و اوساط النّاس نسل و خانه‌دارى و آوازهء خويش به مهمان‌دارى بلند گردانيدن .