اين اجمالها - و احيانا : ابهامها - باز در برابر دقّت عمومى و گستردگى ارجاعات و آگاهيهاى كتابشناختى و متنپژوهانه در اثر ، چيزى نيست . سيّد عبد الكريم ، با علاقه از مشخّصات منابع خود سخن مىگويد و پرسمانهائى چون اختلاف نسخ و منابع را بىاهمّيّت نمىشمارد . يك جا كه مطلبى را از « مقرى عبد الصمد بن أحمد بن عبد القادر الحنبلى » نقل مىكند ، وقتى در سند به ابو بكر بن أبى الدّنيا مىرسد ، مىنويسد : « و نقلته عن نسخة عتيقة عليها طبقات كثيرة و هى عندى » ( ق ، ص 146 ) . در پايان زيارت مفصّلى كه از امام صادق - عليه السّلام - نقل كرده ، نوشته است : « أقول : انى كتبت هذه الزيارة من كتاب محمّد بن احمد بن داود من النسخة التى قوبلت بالنسخة التى عليها خط المصنف و كتب السيد [ ق : السند ] من التهذيب من خطَّ الطوسى و بينهما اختلاف ما ذكرناه في الحاشية » ( ق ، ص 86 ؛ نيز سنج : ق ، ص 112 ) . گزيده اى كهن از فرحة الغرى موجود است ، موسوم به « الدّلائل البرهانيّة في تصحيح الحضرة الغرويّة » . متن اين گزيده را كه به علَّامهء حلَّى - قدس الله روحه العزيز - نسبت داده شده ، مرحوم استاد مير جلال الدّين محدّث ارموى در تعليقات الغارات به چاپ رسانيده است . نويسندهء الدّلائل البرهانيّة ، پس از حمد و صلاة ، مىگويد : « أمّا بعد فإنّى وقفت على كتاب السّيّد النّقيب الحسيب فريد عصره و وحيد دهره غياث الملَّة و الحقّ و الدّين أبى المظفّر عبد الكريم بن أحمد بن طاوس الحسينىّ - قدّس الله نفسه و طيّب رمسه - المتضمّن للأدلَّة القاطعة على موضع مضجع مولانا أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب - عليه السّلام - ؛ فاخترت منه معظمه بحذف أسانيده و مكرّراته ؛ و سمّيته » الدّلائل البرهانيّة في تصحيح الحضرة الغرويّة « - على ساكنها الصّلوة و السّلام - ؛ و قد رتّبت الكتاب على مقدّمتين و خمسة عشر بابا » . « 27 » زابينه اشميتكه الدّلائل البرهانيّة را آشكارا در شمار آثارى ياد مىكند كه بنادرست به علَّامهء حلَّى ( ره ) نسبت داده شده‌اند . « 28 » به نظر سيّدنا الأستاذ ، علَّامه آية الله سيّد محمّد على روضاتى - مدّ ظلَّه - ، نيز الدّلائل البرهانية دورست كه از علَّامهء حلَّى - طاب ثراه - باشد . « 29 »

--> « 27 » الغارات ، ج 2 ، ص 837 و 838 . « 28 » نگر : انديشه‌هاى كلامى علَّامهء حلَّى ، ص 52 ، پىنوشت . « 29 » اين نكته را پس از تأمّل در متن الدّلائل البرهانيّة شفاها به بنده فرمودند .