، الأنوار از أبو على بن همام ( ق ، ص 129 ، و 134 و 137 ) . ، الأنوار از ابن هشام ( ق ، ص 131 ) . ، تاريخ ابن اثير ( ق ، ص 154 ) . ، تاريخ الكوفه ، مشهور به « المصنف » ، از ابو جعفر حسن بن محمّد بن جعفر تميمى ، معروف به « ابن النجار » ، ( ق ، ص 99 ) . كيستى اين نويسنده كه نام وى در نسخه‌هاى فرحة الغرى آمده ، براى كتابپژوهان شيعه - مانند محدّث نورى و شيخ آقا بزرگ طهرانى ( رضوان الله عليهما ) پرسشبرانگيز شده است . شيخ آقا بزرگ ( ره ) احتمال قوى مىدهد كه تصحيفى در نسخه‌هاى فرحة الغرى به هم رسيده باشد كه به سال 303 زاده شده و به سال 402 درگذشته است . « 11 » ، كتاب التعجّب از كراجكى ( ق ، ص 54 ) . اين كتاب همانست كه در پايان طبع قديم كنز الفوائد ( چاپ سنگى ) آمده است . ، التنبيه على حدوث التصحيف از حمزة بن حسن اصفهانى ( ق ، ص 115 ) . ، تهذيب از شيخ طوسى . در پايان دعائى كه يونس بن ظبيان از سرورمان ، امام جعفر صادق - عليه السّلام - ، نقل كرده ، نوشته است : « نقلته من خطَّ الطَّوسى من التّهذيب » ( ق ، ص 96 ) . ، الشجرة ( ق ، ص 151 ، ن ، ص 128 ) . ، شرح نهج البلاغه از عبد الحميد بن أبى الحديد معتزلى ( ق ، ص 46 ، 148 و 154 ) . ، شرف التّربة از ابن المطلب الشيبانى ( ق ، ص 113 ، ن ، ص 87 ) . « 12 » ، الفتوح از أحمد بن أعثم كوفى ( ق ، ص 149 ) . ، فضل الكوفه از أبو عبد الله محمّد بن على بن الحسن بن عبد الرّحمن العلوى الحسنى « 13 » ( ق ، ص 58 ) . ، كتاب من لا يحضره الفقيه از ابن بابويه ( ق ، ص 125 ) . صاحب فرحة الغرى از نسخهء صحيحه اى كه به سال 446 ه . ق . بر جعفر بن محمّد بن احمد دوريستى خوانده شده بوده است ، برخوردار بوده و استفاده و نقل كرده ( نگر : ق ، ص 126 ) .

--> « 11 » نگر : الذّريعة ، ج 3 ، صص 281 - 284 . « 12 » سنج : همان ، ج 14 ، ص 180 . « 13 » در بارهء اين اثر ، نگر : همان ، ج 16 ، ص 272 .