صافى است و نزد ابرخس باد شمال است و هوا سرد و نزد قبط باران است در روز بيست و يكم نزد اوذكسس هواى سرد متوسطى است روز بيست و دوم نزد ابرخس نوئى است و نزد قبط باران است و روز بيست و سوم از علما چيزى نقل نكرده‌اند و گفته شده كه جز از راه ضرورت نبايد نوره كشيد و حجامت كرد روز بيست و چهارم نزد قاللبس و اوقطيمن هواء صاف است و نزد ذيموقريطس هواى سردى است است و آنچه در روز پيش درباره نوره و حجامت گفته‌اند در اينروز نيز گفته شده روز بيست و پنجم نزد ابرخس باد صبا مىوزد روز بيست و ششم نزد اوذكسس و مطروذورس باران است و نزد دوسيثاوس هواى سردى است روز بيست و هفتم نزد قبطيان سرماى خيلى سختى است در بيست و هشتم باد جنوب ميوزد و نزد بطلميوس نوء است و در بيست و نهم چيزى ذكر نكرده‌اند و در سىام نزد ابرخس باد جنوبى است و در سى و يكم نيز چيزى نگفته‌اند . شباط و اينكه اين ماه ، ماه كبس است شباط - ماه كبس است در تعيين اين ماه كه چرا آن را بيست و هشت روز قرار دادند نه بيست و نه روز و نه سى و يك روز آنچه به نظر ميرسد اين است كه اگر روميان اين ماه را بيست و نه روز قرار داده بودند و آنگاه كبس مىكردند سى روز ميشد و بشهور ديگر در سال كبيسه مختلط مىشد و همچنين اگر سى روز قرار داده بودند از ديگر ماهها تميز نمىيافت خواه كه سال كبيسه باشد يا نباشد و همچنين اگر سى و يك روز ميگرفتند بماههاى ديگر در ساير سالها مشتبه ميگرديد پس بدين سبب اين ماه را بيست و هشت روز گرفتند كه تا از ديگر ماهها در ساليان كبس و غير سالهاى كبس مميز باشد و بدين علت كه گفته شد واجب گرديد كه در شهور ايشان دو ماه كه از سى روز زايدند از پى هم باشند زيرا در آغاز كار روميان ماهها را به سى روز قسمت كردند و دو روز از شباط كنار گذاردند پس رويهمرفته هفت روز براى ايشان ماند و نيازمند شدند كه اين هفت روز را ميان يازده ماه تفريق كنند ( و از اين سبب يازده ماه شد كه شباط از ميان شهور ساقط شد ) و امكان نداشت كه ماه‌هاى