فصل يازدهم در اعيادى كه در ماه‌هاى اهل خوارزم است گفتگو مىكند اهل خوارزم با اهل سغد در آغاز سال و ماه همراهند و با ايرانيان مخالف‌اند و علت اين مخالفت همان است كه دربارهء اهل سغد گفتيم و رسوم خوارزميان در اين اعياد مانند رسوم سغديان است و اول تابستان نزد ايشان اول ناوسارجى است و ايشان را در آنوقت اعيادى است كه پيش از اسلام معظم ميداشتند و بر اين گمانند كه خداوند عزيز ايشانرا امر نموده كه اين اعياد را بزرگ دارند و نيز روزهاى ديگرى را كه از آثار پيشينيان خود بود بر اين روزها بيفزودند و اكنون از بازماندگان مجوس خوارزم جز مشتى كه غلو و تعمق در دين خود ندارند و بظواهر اقتصار كرده‌اند و از معانى و حقيقت دين زردشتى غافل‌اند كسى ديگر يافت نمىشود حتى اينكه ايشان اعياد را تنها بمعرفت ابعاد آنها استعمال مىكنند و از مواضعى كه در شهور دارند چشم پوشيده‌اند و اما اعياد و ايام آنان كه بدين ايشان ربطى ندارد از قرار ذيل است : ناوسارچى - روز اول آن عيد آغاز سال است و چنان كه گفتيم آن روز جديدى است . اردوشت - در آن چيزى ذكر نكرده‌اند . هروداد - روز اول آن اريجاسوان نام دارد و اين روز پيش از اسلام هنگام