فصل نهم درباره اعيادى كه در ماه‌هاى پارسيان است گفتگو مىكند ما چون امورى را كه به ماهها و سالها پيوست مىگردد بيان كرديم اكنون بايد برگرديم و پرسشى را كه از ما شده پاسخ گوييم تا با رسيدن به جواب و بدست آوردن مطلوب تشنگى پرسنده فرونشيند . اين است كه به روزهاى معروف و معلومى كه در ماه‌هاى پارسى است آغاز كرده و يكسره آنچه را كه در زيج‌ها نگاشته - اند كنار مىگذاريم زيرا نويسندگان اين دفاتر را توجه و عنايتى به اين ايام نبوده و در اكثر اين كتب به نقل از نسخى فاسد كه بيشتر آنها ساختگى است كفايت شده ولى ما آنچه را كه از ناحيه خود زردشتيان بدست آورده‌ايم كه براى اعتقاد دينى توجهى خاص و عنايتى مخصوص بدين روزها داشته‌اند در اينجا نقل مىكنيم . در كتب رادويه بن شاهويه و خورشيد بن زيار موبد اصفهان و محمد بن بهرام بن مطيار مطالبى در اين بحث يافتم كه مرا از ديگر مراجع بىنياز كرده و آنها را در اينجا بازگو مىكنم و باهم آنها را بهم مىآميزم و به يارى خداوند مىگويم : ايرانيان وقتى كه سالهاى خود را كبيسه مىكردند فصول چهارگانه را با ماه‌هاى خود علامت مىگذاشتند زيرا اين دو بهم نزديك بودند و فروردين‌ماه اول تابستان و تيرماه اول پاييز و مهرماه اول زمستان و دىماه اول بهار بود و روزهايى