پيش از اينكه اين غلام ظهور كند قرامطه نيز پاره‌اى از مذاهب باطنيه را معتقد شده بودند و خود را به تشيع اهل بيت عليه السلام منسوب ميداشتند و خروج منتظر را در قران هفتم كه در مثلثه نارى باشد به يكديگر وعده مىدادند حتى اينكه ابو طاهر سليمان حسن در اين معنى چنين گفته : اغركم منى رجوعى الى هجر * فعما قليل سوف تاتيكم الخبر اذا طلع المريخ من ارض بابل * و فارقه النجمان فالحذر الحذر الست انا المذكور فى الكتب كلها * الست انا المنعوت فى سورة الزمر ساملك اهل الارض شرقا و مغربا * الى قيروان الروم و الترك و الخزر و اعمر حتى يات عيسى بن مريم * فيحمد آثارى و يرضى بما امر ففى جنة الفردوس لا شك مربعى * و غيرى يصلى فى الجحيم و فى سقر پس از اين مدت گفته شد امر قرامطه بسيار قوت يافت و ابو طاهر سليمان بن ابى سعيد حسن بن بهرام بن جنابى « 1 » حركت كرده در سال سيصد و هشت هجرى به مكه رسيد و مردم را با قتل فجيع در مكه كشتار نمود و لاشه‌ى آنان را در چاه زمزم ريخت و پيراهن كعبه و زرهايى را كه در آنجا جمع شده بود به يغما برد و ناودان كعبه و حجر الاسود را كند و پس از آن در مسجد كوفه اين سنگ را آويزان كرد و به شهر خود برگشت . ظهور ابى العزاقر پس از اين اشخاص كه گفته شد مردى به ظهور رسيد كه به ابن ابى العزاقر معروف بود و محمد بن على بن شلمغانى نام داشت و ادعا كرد كه روح القدس در او حلول كرده و كتابى در ابطال مذاهب نگاشت كه نام آن حاسه سادسه است « 2 » .

--> ( 1 ) - منسوب به گناوه فارس . ( 2 ) - شهيد اول در متن لمعه آخر فصل اول كتاب شهادت مىگويد : « من نقل من الشيعة جواز الشهادة بقول المدعى اذا كان اخافى اللّه معهود الصدق فقد اخطا ، نعم هو مذهب محمد بن على الشلمغانى العراقرى » يعنى مدعى نمىتواند كه خود او گواه هم باشد فقط محمد