در همان‌جا به اتمام رسانيد . پس از مدتى بلخ را به‌سوى نيشابور ترك كرد و در آن شهر اقامت گزيد و به زيارت بيت اللّه الحرام مشرف شد . وى در زهد و تقوا زبانزد خاص و عام بود و بنا به درخواست علما و مردم نيشابور ، در اين شهر به تدريس حديث پرداخت . « 1 » او رواياتش را از طريق محدثانى نقل كرده كه عبارتند از : فضيل بن عياض ابيوردى ، عبد اللّه بن مبارك ، أبى بكر بن عيّاش ، شقيق بلخى ، نضر بن شميل ، مكى بن ابراهيم بلخى ، عبد الرزاق بن همام ، يزيد بن هارون و أبى هدبه ابراهيم بن هدبه . « 2 » خطيب بغدادى مىگويد : از محدّثان خراسان يك نفر از او روايت نقل كرده است . ابو على حسين بن داود بلخى به بغداد رفت ، مدّت كوتاهى در اين شهر اقامت گزيد و به تدريس حديث پرداخت . عده‌اى از علما و محدّثان بغداد از او رواياتى را نقل كرده‌اند ، مانند محمّد بن عباس بن شجاع ، على بن محمّد بن عبيد حافظ ، عبد اللّه بن ابراهيم بن هرثمة و ابو بكر شافعى . « 3 » خطيب بغدادى مىگويد : ابو على حسين بن داود بن معاذ بلخى ثقه نمىباشد و رواياتش مورد اعتماد نيست . « 4 » ابن جوزى در كتاب الضعفاء و المتروكين ، به نقل از ازدى او را دروغگو خوانده ، مىگويد : روايات او از درجهء اعتبار ساقط است . « 5 » عن الحسين بن داود البلخى قال : حدّثنا شقيق بن ابراهيم البلخى باسناده قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : يا ابن آدم لا تزول قدماك يوم القيامة بين يدى اللّه حتى تسأل عن اربع . عمرك فيما أفنيته ، و جسدك فيما أبليته ، و مالك من أين اكتسبته ، و فيما أنفقته . « 6 » فرمود : اى فرزند آدم روز قيامت در حضور پروردگارت قدم از قدم برنمىدارى ، مگر

--> ( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 8 ، ص 44 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - تاريخ بغداد ، ج 8 ، ص 44 . ( 5 ) - الضعفاء و المتروكين ، ج 1 ، ص 218 . ( 6 ) - تاريخ بغداد ، ج 8 ، ص 44 .