شاگردان خود خواست تا معلقه امرؤ القيس را براى او بخواند و خود زير لب زمزمه مىكرد ، در بيت 29 معلقه ، اديب براى هميشه چشم برهم نهاد و در شصت و سومين سال زندگى خود ، صبح جمعه ششم خرداد 1305 / 15 ذيقعده 1344 ه ق ، با تنى نحيف در گوشه‌اى از پاى ديوار غربى دار السياده حرم مطهر به خاك سپرده شد . ميرزا عبد الجواد در طول حيات پربار خود ، چهره‌هاى برجسته‌اى چون ملك‌الشعراى بهار ، بديع الزمان فروزانفر ، محمّد پروين گنابادى ، محمّد تقى مدرّس رضوى ، محمود فرّخ ، محمّد تقى اديب نيشابورى ، محمّد على بامداد ، سيّد جلال الدّين تهرانى ، سيّد حسن مشكان طبسى را در مكتب خود پروراند و نسبت به رويدادهاى سياسى عصر خود بىتوجه نبود . بيشتر اين جريانهاى زندگىساز ، در اشعار اديب بازتاب يافته است . لآلى مكنون از آثار قلمى اوست كه سال 1333 ه ق در مشهد به چاپ رسيده است . مجله ارمغان ، سال هفتم ، شماره اول / 45 ، دانشوران خراسان / 145 ، شرح حال رجال ايران 3 / 237 ، ضميمه تاريخ علماى خراسان / 249 ، گنجينه دانشمندان 7 / 97 - 98 ، نامه فرهنگيان ، خطى مجلس شورا / 185 ، مجله دانشكده ادبيات مشهد ، سال 11 شماره 2 ، / 152 - 163 ، مجله دبستان ، سال دوم ، دى 1305 ، / 59 ، الذريعة 18 / 263 غلامرضا جلالى ( 24 ) اديب نيشابورى - محمّد تقى ( 1315 - 1396 ه ق ) شيخ محمّد تقى اديب نيشابورى ، مشهور به اديب دوم ، در سال 1315 ه ق / 1274 ه ش در خيرآباد ، از بلوك عشق‌آباد نيشابور پا به جهان نهاد . پدرش اسد اللّه نام داشت و از دانش بىبهره نبود . محمد تقى نزد پدر خواندن و نوشتن را فراگرفت و در 18 سالگى به دستور پدر عازم مشهد شد و نزد دايى خود حاج شيخ محمد كدكنى ( متوفى 1357