ه ق ) مقدمات را فراگرفت و در اواخر سال 1333 ه ق وارد حوزه درس ميرزا عبد الجواد اديب نيشابورى گرديد . شيخ محمد تقى از محضر ميرزا عبد الجواد ، كمال استفاده را برد و در آموختن ادبيات عرب ، فارسى ، منطق ، فلسفه ، رياضيات ، تفسير ، حديث ، رجال ، فقه ، اصول ، طب ، علوم غريبه و علوم جديد رنجها كشيد . وى در كسب اين دانشها به‌جز ميرزا عبد الجواد ، از محضر اساتيد ديگر از جمله آقا ميرزا عسكرى مشهور به آقابزرگ حكيم ( متوفى 1355 ه ق ) ، شيخ حسن برسى ( متوفى 1340 ه ق ) ، شيخ اسد اللّه يزدى ( متوفى 1350 ه ق ) ، ميرزا باقر مدرس رضوى ( متوفى 1343 ه ق ) ، آقا سيد جعفر شهرستانى ، قوام الحكماء ، مشير الاطباء ، و حكيم فاضل خراسانى بهره برد . اديب نيشابورى متون ادبى ، منطقى و اصولى ، از جمله سيوطى ، مغنى ، شرح مطول ، شرح نظام ، حاشيه ملّا عبد اللّه ، معالم ، مقامات حريرى ، عروض و قافيه را در مدرسه‌هاى خيراتخان ، سليمانيه ، ميرزا جعفر ، مسجد تركها ، مسجد گوهرشاد و در سال 1325 ه ش ، چند ماهى در آموزش و پرورش تدريس كرد . او هميشه زودتر از ديگران در جايى ، بالاى حجره چهارزانو مىنشست و درس را شروع مىكرد . در سال 1341 ه ش با پيشنهاد سيد جلال الدّين تهرانى ، استاندار و نايب‌التوليه وقت آستان قدس ، عنوان مدرسى آستان قدس را پذيرفت و در آرامگاه شيخ بهايى به تدريس پرداخت و اين امر هفت سال ادامه يافت تا اين