مىآموختم ، و همچنين مشغول سوره مباركه هود و آموختن تفسير آن شديم . آن بزرگوار در ترويج كتاب و سنت ، سعى بليغى داشتند و مىكوشيدند تا طلاب با علم الحديث آشنا باشند . از امالى مرحوم شيخ صدوق احاديث را انتخاب مىكردند و در روزهاى تعطيل تدريس مىكردند كه سند نهج البلاغة در آن بخش تبيين مىشد . آية اللّه حاج آقا ضياء الدّين آملى سالهاى درازى به نمايندگى از سوى آية اللّه العظمى بروجردى و بعد ، از سوى آية اللّه حكيم در كشور مصر به سر برد تا به نشر معارف اهل بيت و حمايت از حوزه تشيع بپردازد . ايشان در مصر رهبرى و زعامت شيعيان مصر را به عهده گرفته بود و براى تأسيس كرسى درس فقه جعفرى در دانشگاه الازهر مصر سعى بليغ كرد و بعد از ساليان درازى تلاش و خدمت به خاطر مخالفت جمال عبد الناصر رئيس جمهور وقت مصر با تشكل و پيشرفت شيعيان ، ايشان از مصر به تهران بازگشت . آية اللّه حاج آقا ضياء الدّين آملى ، بزرگ‌مردى وارسته و آزاده بود ، زهد و تقوا و پارسايى با گوشت و خون او آميخته شده بود . دنيا آن‌قدر در نظر او كوچك مىنمود كه با همه جلوه‌هايش همواره مورد بىاعتنايى وى قرار مىگرفت . تمام كمندها و قيدهاى دنيايى را از خود بريده بود دلبستگى و وابستگى او فقط به خداى متعال بود . او راه را يافته و دريافته بود كه در وراى دروس متداول ، حقايق ديگرى نيز در پس پرده نهفته است كه بايد به آنها دست‌يافت و لذا به قرآن و عترت متوسل شد و قلب و حيات و آخرت خويش را روشنايى و جاودانگى بخشيد . ايشان شيفته و دلباخته بىچون‌وچراى قرآن و عترت بود ، او حافظ قرآن بود و هيچ آيه و حديثى نبود كه از او پرسيده شود مگر آنكه خود به قرائت ابتدا و انتهاى آن مىپرداخت و با لطافت تمام ، معنى زيباى آيه و حديث را بيان مىكرد . ايشان مىفرمود در