حائرى شيخ محمد حسين فرزند ابراهيم حائرى ، فخر المتكلمين در كربلا زاده شد و در نجف علم بيندوخت و در سارى سكونت گزيد ، واعظ نيكوسخن داراى انشائى استوار ، لقب « فخر المتكلمين » و « ملك المتكلمين » و « الفاضل النجفى » به خود مىداد ، كتابهائى تأليف نموده است چون « كنز الجواهر » و « فراديس القدس » و « فردوس الأطائب » و « سراج وهاج » و « قانون انسانيت » و جز اين‌ها . اين دو بيت از اوست : نايافته بر هرآن‌كه آمد برگشت * گر كشت نمود يا كه شد ناظر دشت اى آنكه قدم نهى در اين باغ دُوار * ميدان كه بهار وى خزان خواهد گشت حزين ميرزا عبد الرحيم شيروانى در اردبيل زاده شده و در « شماخى » تربيت يافت ، چندى در تركيه در اسارت بسر برد پس از آن به ايران پناه برد و در شيراز به كارهاى دولتى اشتغال داشت ، در سفرها علم بيندوخت و از محضر علما استفادها كرد ، به فارسى و تركى شعر مىگفت و « حزين » تخلص داشت . « مظهر التركية » و « سراج اليقين » از تأليفات وى است كه دومين را به سال 1191 تأليف كرده . در مناجات گويد : از ازل تا به ابد خلق زمين و آسمان * متفق در وحدتش ور مختلف باشد زبان هند و روم ايران و توران و جميع كاينات * هريكى طرزى ستايندش بهر شهر و مكان