على زمانى قمشه اى
469
هيئت و نجوم اسلامى ( فارسي )
در نمونههاى ديگرى از تاريخگذارى بر روى اسناد ، از دو يا چند مبدأ گاهشمارى در تاريخگذارى استفاده شده است . از اين روش ، ناصرخسرو بيش از همه استفاده كرده و تاريخهاى مختلفى را با دو گاهشمارى هجرى قمرى و يزدگردى در كنار هم آورده است . بويژه بعد از رواج گاهشمارى هجرى شمسى در ايران ، ذكر همزمان دوگونه گاهشمارى هجرى قمرى و شمسى در كنار هم رواج بسيار داشته است . در عثمانى نيز اسنادى وجود دارد كه هم با گاهشمارى هجرى قمرى هم با گاهشمارى مالى رايج در عثمانى تاريخگذارى شده است . همچنين ، نمونههايى از ذكر همزمان بخشى از اركان دو گاهشمارى هجرى قمرى و سلوكى يا تمامى اركان آنها در كنار هم وجود دارد . يكى از موارد ذكر چند گاهشمارى در يك سند ، نقر شدن گاهشمارى هجرى قمرى و يزدگردى و سلوكى در كنار هم ( مربوط به 764 هجرى قمرى ، 732 يزدگردى و 1674 سلوكى ) بر پايهء يك كرهء فلكى ساخته شده در ايران مىباشد . در قرن حاضر ، اقليتهاى دينى ساكن در هريك از كشورهاى اسلامى از گاهشمارى مخصوص و مذهبى خود استفاده مىنمايند . استفادهء رسمى از گاهشمارى ميلادى در ايران تنها به تاريخگذارى اسناد و معاهدات دوجانبه محدود مىشود . همچنين ، در ايران از دورهء صفوى به بعد ، اسناد متعددى وجود دارد كه در آنها از گاهشمارى دوازده حيوانى در كنار گاهشمارى هجرى قمرى استفاده شده است . روش تحرير تاريخهاى اسناد در دورههاى مختلف ، گوناگون بوده است امّا روش كلى براى ذكر تاريخها استفاده از اختصارات حرفى ، و در موارد معدودى استفاده از حساب جمل ، بوده است . در اسناد معدودى متعلق به قرن سوم هجرى ، براى رقمنويسى تاريخ اسناد از الفباى يونانى ، كه همانند حساب