على زمانى قمشه اى
366
هيئت و نجوم اسلامى ( فارسي )
است كه زيج اخير را به نام سلطان مسعود غزنوى نامگذارى كرد . 14 . رصد گوشيار بن لياليون گيلانى كه در سال ( 459 ق ) ترتيب داد . 15 . زيج شاهى تأليف على بن اسحاق اسيوردى ( م 551 ق ) است كه در سال 525 ق تأليف نمود و شريك او در اين كار عبد الرحمن خازنى و حسام الدّين است . 16 . زيج سنجرى كه عبد الرحمن خازنى به سلطان سنجر سلجوقى اهدا كرد . 17 . رصد مراغه از كردار نيك خواجه نصير الدّين طوسى رحمه اللّه به امر هلاكوخان مغول در سال 657 است ( وى همچنين كتابخانهاى داراى چهارصد هزار كتاب به پشتوانه رصدگاه بر پا داشت ) و نام آن « رصد ايلخانى » است ، خواجه نصير الدّين زيج ايلخانى را پايه ريخت و تكمله آن به نام « زيج خاقانى » و خلاصه آن « العمدة الايلخانية » است وى نيز زيج شاهى را تأليف نمود كه لبودى آن را تلخيص و به « الزاهى » نامگذارى نمود . 18 . زيج علايى است كه حسن بن محمد قمى نيشابورى معروف به نظام اعرج تأليف نمود ، وى شاگرد قطب الدّين شيرازى ( م 710 ق ) است او زيج خود را به نام علاء الدوله گذاشت . 19 . رصد الغ بيك در سمرقند ، اين زيج فارسى است و به نام « زيج سلطانى » شهرت دارد ، اين زيج به كمك غياث الدّين جمشيد كاشى ، موسى قاضىزاده رومى و ملا على قوشچى تدوين يافت . 20 . زيج محمد شاهى ، منسوب به محمد شاه غازى هندى ( م 1161 ق ) اين زيج فارسى است كه در سال 1140 ق تتميم يافت و سيّد نعمت اللّه موسوى جزايرى ( م 1151 ق ) در آن همكارى چشمگير داشته است .