21 . زيج اصفهان ، در رصد كواكب و احكام نجوم به افق اصفهان ، تأليف سيد محمد باقر بن محمد حسين بن بديع الزمان حسينى اصفهانى كه خاندان او به اخترشناسى شهرت دارند ، وى از نوروز ( 14 ج 1 ، 1233 ) آغاز به تأليف آن نموده است . 22 . زيج بهادرخانى ، موسوم به « مفتاح الرصد » يا « الرصد الطغيانى » فارسى و تأليف ميرزا غلامحسين بن مولى فتح محمد شيرازى الاصل ، جنفورى است كه در سال 1250 ق به امر بهادرخان احتشام الدوله ، مبارز الملك ، راجه خان تأليف و در سال 1257 ق به چاپ رسيد . 23 . زيج فلكى شيخ حبيب اللّه ذىالفنون كه در سالنامه پارس ذكر آن به ميان آمده است . « 1 » شايان يادآورى است تعدادى از زيج‌ها در لابه‌لاى اين كتاب نيز نام برده شد . مرحوم آقا بزرگ نيز در جلد هفتم الذريعة يادآور شده كه تعدادى از زيج‌هايى كه در جلد چهارم الذريعة ذكر نكرده است را در اينجا ( جلد هفتم ) يادآور شود از جمله : 24 . زيج ابو القاسم بن محفوظ ، منجم بغدادى ، اين زيج در سال 684 ق تأليف شده و نسخه‌اى از آن در پاريس موجود است . 25 . زيج اشرفى ، تأليف سال 702 ، در پاريس موجود است . 26 . زيج بالغ ، تأليف گوشيار ، گيلانى . 27 . زيج جامع تأليف گوشيار گيلانى . 28 . زيج حبش حاسب مروزى ، صاحب زيج ممتحن و زيج هندى و زيج شاه .

--> ( 1 ) . الذريعة ، ج 4 ، ص 397 ، تهرانى ، آغابزرگ ، دار اضواء بيروت ، بىتا .