است ، از شاگردان او شيخ سليمان بن فيّاض اسكندرانى را نام برده‌اند و در اسكندريه مكين الدوله ، ابو طالب احمد بن عبد المجيد از ممدوحان او بوده‌اند . ابو الصلت در زندان شعر مىسروده است ، شعر او در حدّ اعلاى استحكام و فصاحت است و با بهترين اشعار عرب برابرى مىكند ، وى اشعار بسيار زيبايى نيز در ستايش افضل ( وزير ) و جنگهاى او با صليبيان دارد . مهم‌ترين آثار ابو الصلت عبارت‌اند از : 1 . « الادوية المفردة » اين اثر شامل 20 باب است و در آن از داروهاى ساده و تأثير آنها در اعضاى بدن سخن گفته شده است . 2 . الانتصار ، در حساب و هندسه ، اين اثر در برابر ردّ ابن رضوان بر حنين بن اسحاق و در دفاع از نظرات حنين نوشته شده است . 3 . رسالة العمل بالاسطرلاب ، در 90 باب ، ابو الصلت اشعارى نيز در وصف اسطرلاب دارد و برخى اشعار او حاكى از آن است كه به پيش‌گويى از راه تنجيم اعتقاد نداشته است . 4 . رسالة فى الموسيقى ، اصل عربى اين اثر به دست نيامده ، امّا ترجمه عبرى آن برجا مانده است ، نسخه‌اى از اين ترجمه در كتابخانه ملى پاريس نگهدارى مىشود . فارمر بر آن است كه تأثير ابو الصلت بر موسيقى شمال آفريقا قابل توجه است . 5 . الرسالة المصرية ، ابو الصلت در اين اثر ديدنىهاى مصر و آداب و رسوم مردم آن را وصف كرده و از پزشكان ، منجمان و شاعرانى كه در اين سرزمين با آنان آشنا شده ، سخن گفته و از آثارشان ياد كرده است . 6 . تقويم الذهن ، اين اثر در فن منطق است .