ابراهيم فزارى از منجمان شيعه و صاحب قصيده‌اى است در نجوم . امّا تأليفات او عبارتند از : تسطيح الكرة ، به‌طورىكه گفتيم به نقل قفطى تمام علماى اسلامى از آن استفاده كرده‌اند . هريك از ابو ريحان بيرونى و نصير الدّين طوسى كتابى در اين موضوع و به همين نام دارند و كتاب القصيدة فى علم النجوم ، « 1 » كه آن را به پسرش محمد فزارى نيز نسبت داده‌اند همچنان‌كه ياقوت حموى در معجم الادباء چنين كرده است . « 2 » ولى ارجح آن است كه مربوط به خود ابراهيم فزارى است نه پسرش ، چنان‌كه قفطى و ابن طاوس بر اين عقيده‌اند . اين قصيدهء مزدوج و بسيار طولانى در حقيقت جانشين زيج‌هاى منجمان و با تفسير و شرحش در ده جزء است . « 3 » اوّل قصيده چنين است : الحمد للّه العلى الاعظم * ذى الفضل و المجد الكبير الاكرم الواحد الفرد الجواد المنعم الخالق السبع العلى طباقا * و الشمس يجلو ضوءها الاغساقا و البدر يملأ نوره الآفاقا حمد مخصوص بر پروردگار بلندمرتبهء بزرگ ، صاحب فضل و عظمت و آن بزرگ كريم ، كه يكى و فرد و بخشنده و منعم است . خالق هفت طبقهء آسمان ، و خالق خورشيدى كه پرتوش تاريكىها را بر طرف مىكند ، و خالق قمرى كه

--> - ( 589 - 664 ) . ( 1 ) . معجم الادباء ، ج 17 ، ص 118 . ( 2 ) . همان كتاب ، همان صفحه . ( 3 ) . همان كتاب ، و همان صفحه .