خارج كرد . در سال 1304 خورشيدى به مناسبت تغيير سلطنت از قاجاريه به پهلوى شعرى سرود 13 . فرّخى يزدى در سال 1306 خورشيدى به دعوت حزب كمونيست شوروى همراه سليمان ميرزا اسكندرى و دو نفر نمايندهء دولت وقت ايران به مناسبت شركت در دهمين جشن سالگرد انقلاب اكتبر به مسكو رفت و در آنجا شعرى خواند كه سخت مورد توجه محافل خبرى مسكو قرار گرفت . 14 . فرّخى در دورهء هفتم مجلس شوراى ملى ( 1307 - 1309 ) از يزد به نمايندگى برگزيده شد . در مجلس هفتم به اتفاق محمد رضا طلوع ، اقليّتى تشكيل داد كه مخالفت نظام ديكتاتورى بود و به همين مناسبت از اغلب وكلاى فرمايشى فحش و ناسزا مىشنيد . يك‌بار در جلسهء علنى ، حيدرى نمايندهء ساوجبلاغ سيلى محكمى به گونهء فرّخى نواخت ؛ به طورى كه خون از دماغ فرّخى جارى شد . به همين مناسبت او در مجلس اعلام كرد : « وقتى در مركز ثقل قانون اساسى كه من مصونيّت دارم ، مورد ضرب قرار بگيرم ، معلوم است كه در خارج چه بر سر من خواهد آمد ؛ بنابراين من ديگر از اينجا خارج نخواهم شد و متحصن مىشوم . » رختخواب خود را خواست و تا آخر دورهء هفتم در مجلس متحصن شد . فرّخى از مجلس گريخت و مخفيانه به مسكو رفت . در آنجا هم به علت اينكه گويا نسبت به رژيم كمونيستى انتقاد مىكرد ، نتوانست بماند و توسط نمايندهء سياسى ايران در مسكو ، براى صدور گذرنامه مذاكراتى با تهران كرد . دولت ايران ناگزير از لحاظ سياسى ، صلاح در آن ديد كه براى او گذرنامه صادر كند . فرّخى پس از دريافت گذرنامه از مسكو به برلين رفت . پس از ورود به برلين ، مقالاتى چند در مجلهء پيكار بر عليه حكومت استبداد نوشت . چيزى نگذشت كه سفير ايران در برلين ، جلسهء محاكمه‌اى به وكالت از طرف رضا شاه بر عليه مجلهء پيكار و نويسندگان آن تشكيل داد . سفير مدعى بود كه مقالات اين مجلّه منافى با شئون كشور شاهنشاهى ايران و شاه است و مدعى شد كه كشور ايران كشورى كاملا آزاد و قانونى است و به تمام معنى اصول حكومت مشروطه در آن حكمفرماست . فرّخى در اين محكمه فقط به نام شاهد احضار شد ؛ ولى مداركى ارائه داد و بياناتى كرد كه در پيشگاه