دادگاه به محكوميت شاه و سفير ايران منجر شد . دادگاه متعاقب اين دعوى حكمى بر عليه شاه سابق و به نفع مدير مجله و نويسندگان آن صادر كرد . از اين گذشته فرّخى روزنامهء ديگرى به نام نهضت براى حمله به استبداد منتشر كرد كه بيش از دوسه شماره از آن منتشر نشد ؛ زيرا در اثر اقدامات دولت ايران ، ادارهء شهربانى برلن فرّخى را ملزم كرد كه به كلى از خاك آلمان خارج شود . در اين بين تيمور تاش وزير دربار وقت ، به اروپا رفت و در برلن با فرّخى ملاقات كرد و به وى از طرف شاه اطمينان داد كه به ايران بازگشته و بدون نگرانى زندگى كند . فرّخى قول تيمور تاش را پذيرفت و از راه تركيه و بغداد به ايران بازگشت . فرّخى در سال 1311 يا 1312 خورشيدى به تهران آمد و به منزل يكى دوستان خود به نام توكلى وارد شد ؛ چندى در آنجا ماند و سپس در عمارت فوقانى يكى از گاراژها واقع در سه‌راه امين حضور براى خود منزل شخصى انتخاب كرد و از همان تاريخ به دستور ادارهء اطلاعات شهربانى تحت نظر قرار گرفت . پس از مدتى به دربند شميران نقل مكان كرد ؛ ولى آنجا هم از شرّ جاسوسان و تعقيب‌كنندگان در امان نبود . عرصه آن‌چنان به شاعر روزنامه‌نگار تنگ شد كه در دربند شعرى سرود و خود را زندانى معرفى كرد 15 . پس از مدتى به اتّهام آنكه سه‌هزار ريال به آقا رضاى كاغذفروش مديون است ، بر عليه او اجرائيّه صادر شد . به علت ظاهرى اين بدهى زندانى شد و مدت‌ها در زندان ثبت‌اسناد به سر برد . يك‌بار هم در زندان با خوردن ترياك خودكشى ناموفقى كرد . در زندان ثبت‌اسناد بود كه با اتّهام اسائهء ادب به مقام سلطنت ، به زندان شهربانى منتقل شد و در دادگاه اول به رياست عبد الله معقول به 27 ماه حبس محكوم شد ، ولى دادستان بدايت به اين مقدار هم قناعت نكرد و تشديد مجازات وى را از دادگاه استيناف خواست و در نهايت در دادگاه هشت استان مركز به سه سال حبس محكوم شد 16 . فرّخى مدتى در زندان شهربانى ماند تا اينكه به دليل اخلال به زندان قصر منتقل شد . در زندان قصر هم به دليل سرودن اشعار سياسى و ايجاد اخلال ، نماند و به زندان موقت شهربانى رفت و سرانجام در نهم آبان‌ماه 1318 خورشيدى در همان‌جا درگذشت . رئيس وقت زندان علت مرگ او را ابتلا به بيمارى مالاريا و نفريت ذكر كرد ؛ اما پس از شهريور