كهن ( 1337 ) جليل پوركهن ، فرزند يحيى ، كه براى شعرش از تخلّص « كهن » استفاده مىكند ، در سال 1337 هجرى شمسى در شهرستان اردبيل در يك خانواده متوسّط الحال قدم به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد و بااين‌كه در كنكور موفقيّت كسب كرد ، امّا از ادامهء تحصيل بازماند . ازآن‌پس به استخدام وزارت بهدارى درآمد و در شهر خود به خدمت اشتغال ورزيد . پوركهن در سال 1364 به تهران مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و پس از چهارده سال خدمت در بهدارى از كارمندى دولت چشم پوشيد و به شغل آزاد روى آورد . كهن از ده‌سالگى به نظم شعر پرداخت و چون پدرش فرهنگ دوست و ادب‌پرور بود . در اين رهگذر فرزند را تشويق كرد و به محضر فضلا و ادبا و شعرا رهنمونش گرديد تا در زمينهء شعر و ادب و كسب دانش از آنان بهره‌مند شد . كهن در سال 1352 درحالىكه بيش از پانزده بهار از عمرش نگذشته بود ، پدرش را از دست داد و مسئوليّت خانواده به دوشش افتاد و با سختى و محروميّت‌هاى عاطفى روبه‌رو گرديد . ازاين‌روى ، همين دردها و رنج‌ها بر شعرش اثر گذاشت و شور و حالى پيدا كرد .