كاظم ( 1313 ) كاظم ، زاده رحمانى ، فرزند على اكبر ، در سال 1313 هجرى شمسى در همدان قدم به عالم حيات گذاشت . تحصيلات خود را تا ششم ابتدايى به پايان رسانيد ؛ آن‌گاه به مكتب ميرزا غلامحسين اسلامبولچى ، كه از آموزگاران و استادان خط مشهور زمان خود بود ، رفت و تعليم خطّ و خوشنويسى را از وى فراگرفت و در اين راه از هنر خطّ بهره كافى گرفت و امروز از خوشنويسان شهر خود به شمار مىرود ، امّا شغل اصلى او در بازار منشىگرى و حسابدارى است و از اين رهگذر معيشت مىكند . زاده رحمانى كه در شعر تخلّص به اسم مىكند ، از اوان جوانى به سبب علاقه‌اى كه ادبيّات فارسى و شعر و شاعرى داشت ، از محضر استادان درگذشته‌اى چون فرّخ همدانى و حسين داور و ديجور كسب فيض كرد و در حال حاضر نيز در انجمن ادبى بو على شركت مىكند و از شاعران توانايى چون روح القدس و مجرّد و ديگران بهره‌مند مىشود و شيوه‌اش در شعر غزل‌سرايى است و مىگويد : « از شعراى معاصر همدان به آثار مفتون ، غبار ، غمام ، آزاد ، ملّا تقى اعما ، علاقه و دلبستگى خاصّى دارم و مجموعه اشعارم نيز به دو هزار بيت مىرسد . » زاده‌رحمانى به علت تبحّرى كه در خوشنويسى دارد ، تاكنون موفّق شده ديوان شاعرانى چون پرتو همدانى و فرّخ و تذكرهء « نغمه‌هايى از دامنهء الوند » را با خطّ خوش بنويسد و همچنين توفيق يافته تا نسب‌نامهء امامزادگان استان همدان را به دستور