فصحت ( 1351 - 1257 ) شادروان حاج على محمّد فصحتى در سال 1275 هجرى شمسى در شيراز ديده به جهان گشود و در اين شهر نشو و نما يافت و در مكاتب زادگاهش كسب دانش و ادب كرد ، سرانجام پس از عمرى نيك‌نامى در سال 1351 شمسى چشم از جهان فروبست و در بقعهء شاه‌داعى الى اللّه به خاك سپرده شد . فصحتى از معماران معروف و سرشناس شيراز بود و در كار معمارى و مسّاحى زمين ، آن هم با دوربين ، تبحّر داشت و از وثوق و اعتماد مردم برخوردار بود و به‌عنوان كارشناس رسمى دادگسترى خدمت مىكرد و يادگارهاى معمارى وى در حرم شاهچراغ و بقعهء شاه‌داعى الى اللّه و بيمارستان مسلمين و چندين بناى ديگر مشهود است . وى به امور مذهبى سخت پايبند بود و براى انجام كارهاى خود انتظار مزد و پاداشى نداشت . با مردم سلوكى خوش و پسنديده داشت و همواره اين دو بيت شعر حافظ را زمزمه مىكرد : دلا معاش چنان كن كه گر بلغزد پاى * فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد گرت هواست كه معشوق نگسلد پيوند * نگاه دار سررشته ، تا نگه دارد فصحتى ، شاعرى توانا و از ذوق و قريحتى تابناك برخوردار بود . گاهى فىالبداهه نيز شعر مىسرود و از انواع شعر فقط به غزل‌سرايى رغبت و تمايل بيشترى نشان مىداد . اشعارش از سلاست و پختگى و انسجام برخوردار مىباشد . وى در شعر از