[ ع ] عندليب ( 1295 - 1232 ) على اشرف لاهيجى ، متخلّص به عندليب ، در سال 1270 هجرى قمرى برابر با 1232 شمسى در لاهيجان قدم به عالم حيات گذاشت . خواندن و نوشتن را در مكاتب زادگاه خود آموخت ، آن‌گاه به تحصيل علوم قديمه پرداخت و از افاضل زمان كسب دانش كرد و چون داراى استعداد و قريحه شاعرى بود ، در اين رهگذر مقامى و الا يافت و به‌عنوان سخنورى توانا شناخته شد . عندليب در آغاز جوانى با مطالعهء آثار شيخيّه چون شيخ احمد احسايى و سيّد كاظم رشتى و معاشرت و مصاحبت با شيخىها به فرقهء بابيّه گرايش يافت و براثر همين شهرت مورد اتهام قرار گرفت و در سال 1300 قمرى ( 1261 شمسى ) به سعايت شيخ محمود شريعتمدار لاهيجانى و دستور كامران ميرزا نايب‌السّلطنه ، عبد اللّه خان والى حاكم گيلان او را دستگير و به بند كشيد . عندليب در زندان قصيده‌اى ساخت و براى عبد اللّه خان والى فرستاد و در آن چكامه خود را از اين اتهام مبرّا ساخت و سرانجام پس از يك سال و هفت ماه از زندان آزاد گشت و پس از آزادى ترجيع‌بندى در هجو شريعتمدار لاهيجان سرود . عندليب پس از رهايى از زندان سفرهايى به قزوين و تهران و يزد و شيراز كرد و سرانجام در شيراز رحل اقامت افكند و تا پايان عمر در اين شهر بزيست و در سال 1335 قمرى ( 1295 شمسى ) چشم از جهان فروبست و در شيراز مدفون گرديد .