فانى ( 1321 - 1247 ) شيخ محمد فانى فرزند شيخ على اكبر با لقب ظفر على از شاعران توانا و نيكوپرداز و از سالكان طريق معرفت و عرفان در سال 1247 هجرى شمسى در سمنان قديم به عالم حيات گذاشت ، تحصيلات مقدّماتى را در زادگاه خود به پايان رسانيد ازآن‌پس براى ادامه و تكميل تحصيلات به لواسان كه در آن زمان مجمع فضلا و علماى و مدرسين علوم عقلى و نقلى بود عزيمت كرد و چند سالى نيز در تهران كسب دانش كرد و از محضر بزرگانى چون ملا عبد الرسول مازندرانى و حاجى ملا على سمنانى و ميرزا شمس الدّين حكيم الهى و ميرزا حسن آشتيانى تلمذ كرد سپس به زادگاه خود بازگشت و به كار تدريس و افاضه و ارشاد مردم اشتغال ورزيد و در سال 1317 كه صالح عليشاه گنابادى از سفر حج بازگشت ، به ديدن فانى در سمنان آمد و اجازه دستگيرى اهل طريقت را در ايالت كومش ( سمنان و دامغان و شاهرود و جندق ) به او محوّل كرد و به ظفر عليشاه ملقّب گرديد . شيخ محمد فانى علاوه بر مقام علمى ، شاعرى توانا بود تا جايى كه استاد ملك‌الشعراء بهار از او ضمن قصيده‌اى ياد كرده و چنين گفته است : فانى ، كز زادن چنو سخن‌آراى * مادر ايّام شد عقيم و سترون هر ورقى را كزو دو شعر نگارى * گردد بيغارهء پرند ملون خوشا ؛ زين چامه بديع كه باشد * باغى پرياسمين ، و خيرى و سوسن