فاضل ( 1303 ) قيدار فاضل‌نيا ، متخلّص به فاضل ، فرزند اسماعيل خان ، در سال 1303 هجرى شمسى در روستاى نگارستان چشم به جهان گشود . يك‌ساله بود كه به اتّفاق خانواده به بيجار ، مركز شهر گرّوس ، مهاجرت كرد . فاضل‌نيا نوادهء فاضل خان محمّد گروسى ، از تركمانان بايندرى ، شاعر و نويسندهء نامور ، متخلّص به " راوى " است كه از گرّوس به بين النهرين براى كسب دانش عزيمت كرد و در حوزه‌هاى علمى نجف و كربلا به تحصيل دانش پرداخت . ازآن‌پس به تهران مهاجرت كرد و به خدمت ملك‌الشّعرا فتحعلى خان كاشانى رسيد . فتحعلى خان چون هوش و ذكاوت او را ديد ، وى را به فتحعلى شاه قاجار معرفى كرد و مورد عنايت و توجّه واقع شد و قصايدى در ستايش وى سرود و پس از درگذشت فتحعلى شاه گوشهء انزوا پيشه ساخت و از دربار محمّد شاه راتبه و مقرّرى به او پرداخت مىشد . سرانجام در سال 1312 شمسى ( 1252 قمرى ) بدرود حيات گفت . از آثار اوست : تذكرهء انجمن خاقان دربارهء شعراى ستايشگر زمان فتحعلى شاه . فاضل‌نيا در هفت‌سالگى به دبستان رفت و در يازده‌سالگى پدر خود را از دست داد و سرپرستى او را مادرش عهده‌دار گرديد و با فقر و تنگدستى دست به گريبان بود و تا كلاس چهارم ابتدايى بيشتر نتوانست ادامه دهد . در سال 1325 به خدمت سربازى رفت و در سال 1329 به استخدام وزارت كشور درآمد و در شهربانى به كار پرداخت و