عمّان ( 1283 - 1247 ) ميرزا نور اللّه متخلّص به عمّان ، فرزند ميرزا عبد اللّه متخلّص به ذرّه ، فرزند ميرزا عبد الوهّاب متخلّص به قطره ، در نوزدهم ذىالحجه سال 1285 هجرى قمرى ( 1247 شمسى ) در سامان از توابع چهارمحال و بختيارى پا به عرصهء حيات گذاشت و در دوازدهم شوّال سال 1322 قمرى ( 1283 شمسى ) چشم از جهان فروبست و طبق وصيتش جنازه‌اش به عتبات عاليات حمل گرديد و در نجف اشرف به خاك سپرده شد . عمّان از شعرايى است كه در سلك سلسلهء نعمت‌اللّهى منظوم و از مريدان خاصّ ميرزا يحيى خاتون‌آبادى ساكن پاقلعهء اصفهان بود و تا پايان عمر در وادى فقر و سير و سلوك عرفان قدم برداشت و در اين رهگذر به مقامات والايى دست‌يافت . عمّان از اعضاى اصلى انجمن ادبى ابو الفقراء بود . اين انجمن به رياست ملّا محمّد باقر درگزى اصفهانى معروف به ابو الفقراء تشكيل مىشد و جمعى از شاعران و اديبان زمان در آن شركت مىكردند و عمّان را قصيدتى است به نام « انجمنيّه » كه به همين منظور ساخته و در آن نام چهارده تن از شعراى عضو انجمن را چون : ابو الفقراء ، عنقا ، دهقان ، افسر ، بقا ، آشفته ، پرتو ، شعرى ، ساغر ، جوزا ، سرگشته ، مسكين ، فرح و پروين در آن ذكر مىكند . پس از درگذشت ابو الفقراء انجمن در منزل ملك‌الشعراء ( عنقا ) فرزند طلب تشكيل مىگرديد و عمّان نيز در آن شركت مىكرد . عمّان در سرودن انواع شعر به خصوص قصيده و غزل و مثنوى طبع‌آزمايى كرده