طاهر ( 1344 ) اسد اللّه كريمى در سال 1344 هجرى شمسى در روستاى قميك بزرگ از توابع شهرستان قزوين تولّد يافت . در سه‌سالگى پدر خود را از دست داد و خانه و املاك پدرىاش به غارت رفت . ازآن‌پس ناگزير به اتّفاق برادر بزرگترش و خانواده به قزوين مهاجرت كرد و در اين شهر سكونت گزيد . كريمى دربارهء ورود به قزوين چنين مىنويسد : « در ابتداى ورود به قزوين در مغازهء مكانيكى اتومبيل كار مىكردم و شب‌ها درس مىخواندم . اين روند تا چند سال ادامه داشت و با رفتن برادر كوچكم به مدرسه ترك تحصيل كردم ، تا هزينه تحصيل او را فراهم كنم . » كريمى اضافه مىكند : « هنگامى كه در دبستان به تحصيل اشتغال داشتم ، انشاى خود را به صورت شعر مىنوشتم و ارائه مىدادم و مورد تشويق قرار مىگرفتم و دوبيتىهاى بابا طاهر اوّلين مونس دل‌تنگىام بود . بعد از شهادت برادرم ، كه سه ماه بعد از فوت پدرم به دنيا آمده بود ، بيشتر به شعر روى آوردم . » كريمى كه در شعر « طاهر » تخلّص مىكند ، به انجمن ادبى سروش كه به مديريّت شاعر ارجمند و استاد خط امير عاملى تشكيل مىشد ، راه يافت و از اين رهگذر به شكوفايى شعر خود كوشيد و در انواع شعر نيز طبع‌آزمايى كرد ، امّا به غزل‌سرايى بيشتر رغبت نشان داد . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :