مىتارانند و اين ترانه‌ها كه تو مىخوانى بهار امسال با تاجى از شكوفه از سيم‌خاردار گذر مىكند و با عشق در پستوى خانه‌ها ديدارى عاشقانه مىيابد . اتاق كوچك دخترم تو ديگر بزرگ شده‌اى ، بزرگ و مىتوانى در سنگ كوچه‌هاى شكافته از خشم بيستون فرهاد را دوباره ببينى با ضربه‌هاى بافته