سيد محمد باقر برقعى

461

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )

خانم شيرين حياتبخش در سال 1377 مجموعه‌اى از اشعارش را تحت عنوان « شعر شيرين » به چاپ رسانيد و نيز مجموعه‌اى ديگر به نام « شور شيرين » شامل اشعار كلاسيك و غير كلاسيك را آمادهء چاپ كرده است . از آثار ديگر او كه آمادهء چاپ دارد « دايره المعارف تصنيف‌ها و آوازهاى ايرانى » در هفت جلد كه جلد اول و دوم ( موسيقى ايرانى ) و جلد سوم و چهارم ( موسيقى پاپ ، جاز ايرانى ) و جلد پنجم ( موسيقى مردمى يا كوچه‌بازارى ) و جلد ششم ( موسيقى فولك ايرانى ) و جلد هفتم ( موسيقى فيلمهاى فارسى ، روحوضى و كافه‌اى ) خانم حياتبخش در شعر از تخلص شيرين و هم از تخلّص حيات استفاده مىكند . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : « غزل ناب » غرقه در عشقم و از خود خبرى نيست مرا * جُز خيالِ تو خيالِ دگرى نيست مرا نَفَسى نيست كه لبريز نَباشم از تو * ناظرى جُز تو به عالم نظرى نيست مرا همه عشقم ، همه شوقم ، همه شعرم ، همه شور * عاشقم ، عاشق و جُز اين هنرى نيست مرا همه ذرّاتِ وجودم شده از عشقِ تو پُر * دِگر از آفَتِ دوران ضررى نيست مرا زنده‌ام ، زندهء عشقت ، به دو چَشمِ تو قَسَم * كز نگاهت غزلِ ناب تَرى نيست مرا جانِ « شيرين » حياتم بَرى از ما و مَنَم * غَرقه در عشقم و از خود خبرى نيست مرا « مهتاب » در دلِ باغى كه بهرِ عشقِ ما محراب بود * شاهدِ ما دوش تنها جُز خدا مهتاب بود ماه كامِل بود كامل‌تَر از آن احساسِ ما * چونكه عشقِ ما بِسانِ گوهرى ناياب بود غيرِ آرامش نبود آنجا كران تا بيكران * جُز دلِ ما كز نگاهِ گرمان بىتاب بود نورِ خود مىريخت مَه بر روىِ ما چون آبشار * باغ چون فِردوس و تصويرى زِ ما در آب بود جانِ ما لبريز شد زين عشقِ پاك امّا چه سود * نوش‌دارو بود و بعد از مُردَنِ سُهراب بود