شوريده ( 1314 ) غلامعلى توكّلى ، فرزند اكبر ، در سال 1314 هجرى شمسى در شهر صغاد از توابع شهرستان آباده پا به عرصهء حيات گذاشت . دانش‌هاى مقدّماتى را در زادگاه خود قرار گرفت ، ازآن‌پس به شغل آزاد روى آورد و در رشتهء تراشكارى به كار پرداخت و هم‌اكنون در شهر خود در اين رشته به كار اشتغال دارد و از اين رهگذر معيشت مىكند . توكّلى كه در شعر از تخلّص « شوريده » استفاده مىكند ، مىگويد : « از همان اوان نوجوانى ضمن تحصيل ، احساس علاقه به شعر و ادب در وجودم جوانه زد و به مطالعهء آثار شعراى اين مرز و بوم ، خصوصا اشعار فردوسى و سعدى و حافظ و مولانا و صائب ، دلبستگى يافتم و در حال حاضر نيز پس از اين كار روزانه بيشتر اوقات فراغتم به مطالعهء آثار شعرا و نويسندگان قديم و معاصر مىگذرد . حدود شش هزار بيت شعر در قالب غزل سروده‌ام . » شوريده شاعرى غزل‌سراست و غزل را روان و خوب مىسرايد وى از اعضاى انجمن شعر و ادب آباده ، وابسته به ادارهء فرهنگ و ارشاد اسلامى مىباشد . نمونه‌هاى زير از نظم اوست : سامانى دهيدم شوم شوريده ، سامانى دهيدم * از آن روح القدس جانى دهيدم