زمزم ( 1315 ) محمّد مراديان ، فرزند نعمت اللّه ، متخلّص به زمزم ، به سال 1315 هجرى شمسى در شهر تاريخى و زيباى همدان چشم به جهان گشود . پيشهء پدرش بنّايى بود و از نعمت سواد بىبهره ، امّا در عوض از ذوق و قريحهء شاعرى بهره داشت . مراديان در هفت‌سالگى به مكتب رفت و قرآن را تا عمّ جزء در آنجا آموخت و ازآن‌پس راهى دبستان فرهنگ شد و تا كلاس پنجم بيشتر نتوانست به تحصيل ادامه دهد ، زيرا فقر و نادارى پدر مانع از ادامهء درس خواندنش شد . به ناچار ترك تحصيل كرد و پيشهء پدر را دنبال نمود تا از اين رهگذر به زندگى پدر مددى رساند . مراديان مىگويد : « گرچه پدرم بىسواد بود ، امّا هر شب كه به خانه مىآمد با خود كتاب شعرى كه كرايه كرده بود همراه مىآورد ، تا برايش بخوانم و همين امر سبب گرديد كه به شعر علاقه‌مند شوم و شوق سرودن شعر در من پديد آيد و اشعارى مىسرودم . به تدريج توانستم غزل‌هاى سعدى و حافظ و بابا طاهر و خيّام را تضمين كنم و در ضمن به خريد كتاب دلبستگى يافتم و كتابخانهء كوچكى در خانه‌ام به وجود آمد و چون شوق به تحصيل داشتم ، روزها به كار بنّايى اشتغال ورزيده و شب‌ها به تحصيل مىپرداختم . سرانجام كلاس ششم ابتدايى را به‌طور متفرّقه تمام كرده و گواهينامهء آن را دريافت نمودم . »