زرانى ( 1292 ) حسن زرانى فرزند آقا برار در سال 1292 هجرى شمسى در شهر تاريخى كرمانشاه قدم به عرصهء حيات گذاشت ، تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش به انجام رسانيد و به شغل آزاد روى آورد ، در آغاز جوانى براى رونق كارىاش رهسپار تهران شد و در اين شهر رحل اقامت افكند و تا پايان عمر در تهران زيست و در همان شهر بدرود حيات گفت . زرانى كه به كمال الشعراء نيز شهرت داشت ، در سرودن شعر ، فن غزل‌سرائى را برگزيد و در اين رهگذر شعرش به شكوفائى رسيد و در بعضى از انجمن‌هاى ادبى شركت كرد و آثارش در مجلهء نمكدان كه به مديريت عبد الحسين آيتى و كانون شعرا كه به سرپرستى حسين مطيعى و روزنامه توفيق كه اداره آن را حسين توفيق به عهده داشت انتشار مىيافت وى شاعرى توانا و نيكوپرداز بود و طبعى سرشار داشت . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : ديده بر الطاف يزدان ما به راه عاشقى گر خونى از جان داشتيم * كى بسر دايم هواى وصل جانان داشتيم