دهقان ( 1287 - 1212 ) ابو الفتح دهقان ، فرزند باباخان ، در سال 1212 هجرى شمسى ( 1249 ق ) در سامان ، از استان چهارمحال و بختيارى ، پا به عالم حيات گذاشت و سرانجام در سال 1287 شمسى ( 1326 ق ) بدرود حيات گفت . محمد على مصاحبى نائينى متخلّص به عبرت دربارهء دهقان سامانى چنين مىنويسد : « دهقان پس از مرگ پدرش ، عموى او پس از چندى مادرش را به زنى گرفته ، املاك موروثى او را متصرّف شد . چون دهقان به سرحدّ رشد و تميز رسيد ، املاك پدر را از عموى خود مطالبه كرد ، به دو گفت : پدرت چيزى نداشت . دهقان مأيوسانه به اصفهان آمد . آن هنگام آغاز شاعرى او بود ، با اين حال چون ذوق فطرى داشت و اين وديعه در وى بود ، بىآنكه شاگردى كرده باشد استادانه شعر مىگفت . فارسى را هم در همان سامان آموخته بود ، با دروس ابتدايى نحو و صرف چون صرف مير و عوامل ملا محسن . در آن‌وقت در اصفهان انجمن شعرا داير بود ، به رياست ابو الفقراء ، دهقان در آن انجمن حاضر مىشد و هر غزلى كه مطرح انجمن بود ، به خوبى از عهدهء ساختن و پرداختنش برمىآمد . پس از دوسه ماه داستان املاك موروثى خود را ، كه عمويش عدوانا تصرف كرده بود ، به ابو الفقراء گفت و به دستور او قصيده‌اى در مدح ظلّ سلطان پسر ناصر الدّين شاه ، كه آن‌وقت حاكم اصفهان بود ، ساخته ، در ضمن تقاضاى استرداد