هفت هزار و پانصد بيت نوشته‌اند . از آثار ديگر اوست : [ 1 ] داغستان ماتم ( در مرثيه و مقتل ائمه اطهار عليه السّلام ؛ [ 2 ] رساله‌اى در علم عروض و قافيه ؛ [ 3 ] تحفة الذّاكرين ، كه در سال 1280 قمرى در تهران طبع و نشر شد ؛ [ 4 ] مثنوى عسر و يسر ، كه حكايات كتاب فرج بعد الشّدة قاضى تنوخى را به رشتهء نظم كشيده ؛ [ 5 ] مثنوى وقايع صفّين ؛ [ 6 ] ربيعيّه ، در علم صرف . بيدل در شب نوزدهم يا بيست و يكم شهر رمضان سال 1289 قمرى برابر سال 1259 هجرى شمسى چشم از جهان فروبست و به سراى باقى شتافت . « 1 » ماه و آفتاب اى ذرّه‌اى ز حسن تو در ماه و آفتاب * پيش رُخت فكنده سپر ماه و آفتاب در قوس ، مهر و مه را پيوسته جا دهى * جا كرده ابروان تو در ماه و آفتاب قد تو را به سرو چمن نيست نسبتى * كى داده است سرو ثمر ماه و آفتاب ور خود بود چو قامت تو سرو كى زند * هر صبحش از گريبان ، سر ماه و آفتاب در آينه به جبهه و رخسار خود نگر * خواهى كنى نظاره اگر ماه و آفتاب نىنى ببين در آينهء آفتاب و ماه * در ماه و آفتاب نگر ماه و آفتاب طالع نمىشوند دگر در زمين ز شرم * گر بر رُخت كنند نظر ماه و آفتاب نارند رو به اوج فلك از حضيض خاك * در كويت ار كنند گذر ماه و آفتاب جز گيسو از دوسويه رُخت كس نديده است * كآورده بار سنبل‌تر ماه و آفتاب تيره است ماه روى تو با راى شه ، كز او * يك‌ذرّه نور تافته بر ماه و آفتاب سلطان كربلا شه دين آنكه مىبرند * فرمانش چون قضا و قدر ماه و آفتاب گر فى المثل به قصر جلالش نظر كنند * باشد بر او دو حلقهء در ماه و آفتاب اى سرور ستاره سپاهى كه شام و صبح * سايند به آستان تو سر ماه و آفتاب

--> ( 1 ) - آثار بيدل را شاعر نامور يد الله عاطفى كرمانشاهى برايم ارسال داشته بدين‌وسيله او را سپاس مىگويم .