بيدل ( 1259 - ) ميرزا محمّد ، مشهور و متخلّص به « بيدل » ، از بزرگترين شعراى كرمانشاه در قرن سيزدهم است . پدرش ميرزا محمّد على ، اصلا از مردم مازندران بود كه در جوانى به كرمانشاه مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و تأهل اختيار كرد . بيدل تحصيلات مقدّماتى را در كرمانشاه فراگرفت و در علوم ادبيّه و عربيّه و شعر و شاعرى به مقام والايى رسيد و از استادان مسلّم شعر و ادب عصر خود گرديد كه اكثر شعرا و ادباى كرمانشاه دست‌پروردهء اويند و حسينقلى خان سلطانى شاعر و اديب متبحّر و مشهور كرمانشاهى ، افتخار شاگردى او را داشته و وى را سلطان اقليم سخن دانسته ، جايى كه گفته است : راد استاد من آن سلطان اقليم سخن * نىنى استاد اساتيد جهان بىاشتباه سلطانى بنا بر نوشتهء حديقة الشّعرا دربارهء استاد خود چنين اضافه مىكند : « اين استاد در زمان حشمت الدّوله محمّد حسين ميرزا خلف دولتشاه حكمران كرمانشاه به منصب ملك‌الشّعرايى عراق رسيد و در ادبيّت و عربيّت و علم عروض و موسيقى بهرهء وافى داشته و در نظم قطعات تواريخ تاكنون مانند او كسى نيامده و قدرت طبعش به طورى بود كه قصايد مشكله را به سبك هر شاعرى بلا تأمل مىگفت و به كمتر از ساعتى مىنوشت . » بيدل در نظم انواع شعر توانايى و مهارت كامل داشته و ديوان اشعارش را متجاوز