يكتا ( 1354 - 1290 ) عبد المجيد اوحدى ، متخلص به يكتا ، در سال 1290 هجرى شمسى در اصفهان از مادر زاد . در كودكى از نعمت پدر محروم گرديد و سرپرستى و تربيت او را عمويش مرحوم حاج محمد كاظم متخلص به غمگين ، برعهده گرفت . يكتا تحصيلات خود را در آموزشگاههاى اصفهان به پايان رسانيد و بنا به توصيهء مرحوم غمگين ، هفته‌اى يك‌بار به محضر شاعر و اديب خوشنويس مرحوم ميرزا عباس خان شيدا ( متوفى 1328 هجرى شمسى ) مؤسس انجمن ادبى اصفهان حاضر مىشد و به تعليم خط نستعليق مىپرداخت و پس از تعليم خط در همان انجمن به عنوان مستمع آزاد شركت مىجست و از استماع اشعار استادان سخن حظى وافر مىبرد . به تدريج قريحهء شعرى او بيدار شد و طبعش به سرودن شعر مايل گشت و فنون ادب و قواعد شعر را از عموى خود آموخت . يكتا از سال 1310 تا 1313 در جلسات انجمن ادبى مرحوم عبد الحسين خان اديب فرهمند ( متوفى 1315 هجرى قمرى ) شركت جست و به عضويت انجمن درآمد و ازآن‌پس در كليهء مجامع و محافل ادبى كه در اصفهان داير مىشد ، عضويت يافت . كليات اشعار يكتا متجاوز از ده هزار بيت است كه قسمتى از آن در سال 1319 به چاپ رسيد و از آثار او تدوين و تحشيهء ديوان مرحوم غمگين است كه با مقدمهء مبسوطى به قلم استاد جلال الدّين همايى در سال 1327 شمسى به چاپ رسانيد و نيز تاريخ آل سلجوق ، به قلم پرفسور ادوارد براون انگليسى را از روى يك نسخهء خطى فارسى به انگليسى ترجمه شده ، دوباره به فارسى برگردانده است و از تأليفات ديگر او تذكرهء شعراى ايران از اوايل قرن چهاردهم تا عصر حاضر و به نام گلزار دانش ، موسوم مىباشد كه تاكنون به چاپ نرسيده است .