سيد محمد باقر برقعى

3950

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )

هنر ( 1342 - 1255 ) محمد اسماعيل اميرخيزى ، متخلص به هنر ، فرزند حاج محمد تقى ، در سال 1294 هجرى قمرى در محلهء اميرخيز تبريز از مادر زاد . تحصيلات مقدماتى را تا چهارده‌سالگى در مكاتب قديم فرا گرفت ، آنگاه به تحصيل علوم ادبى پرداخت و از افاضل زادگاهش كسب دانش كرد . ازآن‌پس در حجرهء پدر به امر تجارت اشتغال ورزيد و در سال 1321 قمرى به مكهء معظمه مسافرت كرد . اميرخيزى در نهضت مشروطيت ايران به آزادىخواهان و مجاهدان پيوست و در اين راه مجاهدتهاى بسيار كرد در سال 1330 قمرى براثر فشار مستبدان از تبريز گريخت و به كشور تركيه مهاجرت كرد و در آنجا به كسب دانش پرداخت و در سال 1332 قمرى به بغداد عزيمت نمود و از آنجا رهسپار كرمانشاه ( باختران ) شد و مدت سه سال در آن شهر بزيست ، تا آنگاه كه اوضاع آرامش يافت به تبريز مراجعت كرد و وارد خدمات فرهنگى گرديد و به تدريس در مدارس شهر خود اشتغال ورزيد . اميرخيزى در سال 1354 قمرى به تهران منتقل شد و به رياست دار الفنون منصوب گرديد و در سال 1362 قمرى رياست فرهنگ آذربايجان به او محول شد و پس از بيست ماه خدمت در آن سامان به درخواست خود به تهران بازگشت . در سال 1366 قمرى بار ديگر به رياست دار الفنون برگزيده شد و در سال 1367 قمرى به عنوان بازرس عالى فرهنگ به انجام‌وظيفه مشغول گرديد و پس از يك سال بازنشسته شد و سرانجام در سال 1342 شمسى بدرود حيات گفت . اميرخيزى چند اثر از خود به‌جا گذاشت ، از آن جمله است : سه جلد قطعات منتخبه ، تصحيح بوستان سعدى ، تصحيح گلستان سعدى ، و تصحيح ديوان عنصرى .