همايون ( 1358 - 1290 ) محمد تجربه‌كار ، متخلص به همايون ، فرزند على اكبر ، در سال 1290 هجرى شمسى در كرمان قدم به عرصه هستى نهاد و در همان شهر به كسب دانش پرداخت . وى علوم ادبيه را از افاضل آن سامان فراگرفت و چون ذوق وافرى به فن نقاشى داشت چندى به تحصيل آن همت گماشت و در سال 1314 هجرى شمسى در ادارهء دارايى كرمان به خدمت مشغول شد تا بازنشسته گرديد . همايون در سال 1316 قسمتى از اشعار خود را به نام منتخبات همايون ، انتشار داد و در سال 1323 مجموعهء ديگرى به نام گلزار همايون ، به چاپ رسانيد . نياز كرمانى شاعر و همشهرى همايون ، دربارهء او مىنويسد : « همايون مردى گوشه‌گير و متواضع بود و در عين فروتنى سر به پيشگاه هيچ‌كس فرود نمىآورد و ناملايمات روزگار را با بردبارى پذيرا بود و گمنام زيست و آزاده و غريب چشم از جهان فروبست . شعرش از پختگى و سلامت و گيرايى خاصى برخوردار است . » همايون از شعراى نامور و تواناى كرمان بود و در شعر به جنبه‌هاى اجتماعى و مردمى بيشتر توجه داشت و در سرودن انواع شعر از مهارت كامل برخوردار بود و غزل را نيز خوب مىسرود و سرانجام در پنجم ارديبهشت‌ماه 1358 بدرود زندگى گفت و در دامنهء كوه سيد حسين كرمان به خاك سپرده شد . در كوى عشق اى من به وصف روى تو حيران‌تر از همه * در كوى عشق بىسروسامان‌تر از همه در محفلى كه قصّهء زلف دراز توست * هستم ميان جمع پريشان‌تر از همه