هادى ( 1353 - 1270 ) هادى حائرى ، كه در شعر هادى تخلص كرد ، در سال 1309 هجرى قمرى در تهران ديده به جهان گشود . پدرش حاج شيخ عبد اللّه حائرى از علماى بزرگ عصر و از اقطاب صوفيه بود . هادى حائرى علوم ادبيه را نزد اساتيد ادب عصر فراگرفت ، بخصوص از مرحوم اديب الممالك فراهانى بيش از اساتيد ديگر استفادت كرد و بهره‌هاى ادبى گرفت و اديب نيز در مسمطى از او ياد كرده است . سپس علوم جديده را در مدرسهء دار الفنون و مدرسهء عالى سياسى و حقوق به انجام رسانيد . هادى ازآن‌پس كه تحصيلات خود را به پايان رسانيد به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به مشاغل چندى از قبيل رياست تعليمات و بازرسى و اوقاف و ادارهء نگارش دست‌يافت و چندى نيز به عنوان بازرس سيار در شهرستانها به ايجاد آموزشگاه‌ها و ساير مؤسسات فرهنگى پرداخت و از اين رهگذر خدمات ارزنده‌اى به فرهنگ نمود و در هر مقام و منصبى بود لياقت و شايستگى از خود نشان داد و سرانجام در سال 1353 در تهران چشم از جهان فروبست . از آثار و تأليفات اوست : كتابى در اخلاق ، كتابى در فلسفه ، كتابى در تاريخ فلسفه و فلاسفه ، و ديوان اشعارش قريب پنج هزار بيت شامل بر قصايد وصفى و اجتماعى و قطعات اخلاقى و غزلياتش داراى جنبه‌هاى عرفانى مىباشد . هادى از شعراى توانا و نامور و خوش‌قريحتى است كه شعرش از لحاظ استحكام لفظ و زيبايى مضمون مورد توجه ادبا قرار گرفت و قسمتى از اشعار وى به نام برگ سبز ، چاپ و نشر شده است . اشعار زير نمونه‌هايى از نظم اوست :