وارسته ( 1300 ) محمد وارسته ، فرزند فرج اللّه ، در سال 1300 هجرى شمسى در محلهء كلهر كاشان چشم به جهان گشود . پس از تحصيلات مقدماتى بنا به توصيهء خانواده‌اش به شغل آزاد روى آورد و هم‌اكنون در بازار به شغل فرش‌فروشى اشتغال دارد . وارسته از كودكى به شعر و ادب علاقه داشت و در سنين نوجوانى سروده‌هايش را براى دوست شاعرش عباس كىمنش ( مشفق كاشانى ) مىخواند و او مورد تشويقش قرار مىداد . وارسته به معنى واقعى وارسته است ، شعرش مبين طبع ظريف اوست ، شاعرى پركار و دقيق است ، معمولا براى كسى شعر نمىخواند ، تا آن حد كه گاه دوستانى كه سالهاست او را مىشناسند از شاعر بودنش اطلاعى ندارند و براى كسى كه اهل شعر و ادب نباشد حتى اگر تقاضا كند شعر نمىخواند و عذر مىآورد . وارسته شاعرى غزل‌سراست و در غزلسرايى به سبك صائب گرايش خاص دارد و با اينكه بيش از پنجاه سال سابقه شاعرى دارد با اصرار دوستان شاعرش چند سالى است كه در انجمن ادبى كاشان كه به رياست استاد فيضى شاعر هنرمند تشكيل مىشود شركت مىكند و شعرش مورد توجه قرار مىگيرد ، چون در شعر وسواس و دقت عجيبى دارد شعرش را بارها در حال تنهايى با ذوق و سليقهء خاص خود تجديدنظر مىكند و همين امر باعث گرديده كه به انتشار مجموعه‌اى از سروده‌هايش رضايت ندهد . ابيات زير چند نمونه از شعر اوست :