نيّرى ( 1287 ) محمد باقر نيّرى ، فرزند محمد حسين ، در سال 1287 هجرى شمسى در شهرستان سمنان چشم به جهان گشود ، پس از فراگرفتن تحصيلات متداولهء زمان به استخدام ادارهء ثبت‌اسناد و املاك درآمد و ساليان دراز در اين اداره انجام‌وظيفه كرد و سرانجام بازنشسته گرديد . نيّرى از شاعران طنزپرداز و لطيفه‌گوى نقدسراست كه در اين زمينه از توانايى و مهارت كافى برخوردار مىباشد ، اما تاكنون چهره‌اش ناشناخته مانده است . وى در عين حال كه شعرش نقد روز را دارد ، گاهى صبغه و رنگ فلسفى به خود مىگيرد . از كارهاى مهم و مشهور نيّرى ساختن منظومه 592 بيتى نصاب واژه‌هاى سمنانى است كه از سال 1303 به سرودن آن پرداخته و به انجام رسانيده است . در اين نصاب كه به تعبير حبيب يغمايى ممتع و شيرين است ، صدها واژهء سمنانى كه برخى از آنها شايد در محاورات عامه نباشد و منسوخ شده باشد ، اما در اوزان متنوع و بيان طنزگونهء شيرينى تنظيم شده است . اين كتاب نصاب واژه‌هاى سمنانى به‌طور كامل با ضبط لاتين واژه‌ها در كتاب فرهنگ سمنانى تأليف دانشمند محقق ، محمد احمد پناهى به چاپ رسيده است . ديوان اشعار نيّرى در دست چاپ مىباشد و به زودى منتشر خواهد شد . توقّع بى جا آن يكى باران طلب كرد از خدا * ديد چون كشتش بود اندر فنا گفت گر باران نبارد كشت من * خشك گردد اى خداى ذو المنن